Literaire Alchemist
Welkom bij mijn Auteurspagina Rutger Willem Weemhoff, zich bij leven en welzijn noemende: de Filosoof van de Dood, omdat die onze Eindigheid bepaalt.
Ontdek wat mijn boeken daarom zo anders maakt, welk inzicht lezers ervaren dankzij meer doodsbesef en wat de levenslustige boodschap is die ik wil overbrengen. Ik exploreer daarbij alle mogelijke literaire genres: romans, novelles, korte verhalen, brieven, essays, gedichten, aforismen. Lekkere letters: mijn dagelijks voedsel.
Het oergevoel dat ik wil overbrengen
Verwondering? Het niet-weten? Het niet-zijnde? Doolhof. Labyrint. Raadselachtigheid. We zijn niet onze hersens, we hebben een vrije wil. In de schepping sterft het van contingentie. Er valt voortdurend iets toe! Toeval speelt de hoofdrol: als je op zo'n moment de ratio loslaat werkt je lichaam overstijgend: het wordt 1 groot zintuig dat je kan afstemmen op veel diepere lagen. Van A-B is logica, is controle, is categoriseren. Maar je kunt ook juist jezelf verder afpellen, ronddolen, denk je eigen naam eens weg, wie ben je, waar kom je vandaan, waar ga je naartoe? Kortom, elke seconde alle schepen achter je verbranden. Openheid, voor alles. Dat is voor mij leven (en ik denk ook sterven). Bewust leven, idem sterven.
Mijn aforismen: korte wijsheidjes
Goethe zei ooit: 'De geest van waaruit wij handelen is het hoogste.'
Luie lezers bied ik ultrakorte statements, meningen in de dop, kritische noten, vileine grapjes, filosofische overdenkingen, uitdagend gescheld, geneuzel, gezever, gezwam, echter altijd vol vuur en vlam gepresenteerd door uw Eigen Wijze Weemhoff
Ps. Computers kunnen niet neuken.
Wie nooit van gedachte verandert, denkt niet genoeg.
Degene die angst heeft om voluit te leven, heeft ook angst om voluit te sterven.
Ik zou weleens iets willen ervaren waar iemand een leven lang mee heeft geworsteld. In graniet, of met verf, of met beweging en dans, of met muziek, of met woorden. Ik wil wel eens iets lezen waar iemand een leven lang alles voor over heeft gehad om het uiteindelijk te kunnen schrijven: met alle liefde, pijn, kots, slijm, bloed, tederheid, woede en haat en gekte en lust en spankracht die zich maar in een persoon kunnen ophopen. Ik kan wel janken om de 'moderne' literatuur die zich niet alleen heeft laten beroven van haar ambachtelijkheid, maar ook van haar geheimzinnigheid, haar magie, haar kundigheid, haar meesterschap, haar menselijkheid, haar visioenen, haar raadselachtigheid, haar diepzinnigheid, haar zachtheid, haar maagdelijkheid, haar zuiverheid, haar paradijselijkheid, haar monsterlijkheid, haar goddelijkheid, haar rust, haar labyrint. Ik wil een boek lezen waarnaar ik steeds weer terug verlang, dat een soort ononderbroken welsprekendheid bezit, vol met beelden die steeds opnieuw ontsnappen aan mijn vermogen het te beschrijven. Wanneer je het leest, dat je dan je bek houdt..
