Je hoort het hem denken:
Vrijheid van meningsuiting me hoela. Die pest demonstranten gaan we es ff een poepie laten ruiken. Het mot maar es afgelopen zijn met al die demonstraties.Terroristen!
David van Weel heeft de uitstraling van een schoolhoofd dat ook de conciërge is. Keurig pak. Kakkineuze stem. Een doorsnee-politicus. Geen wilde ideeën, - althans, zo lijkt het. Want juist dat is het probleem met dit type bestuurder: een Bruine Bromsnor van deze tijd draagt geen knuppel, maar zet het internet in om de digitale jacht op ons, de burgers te openen zodra wij ook maar iets van plan zijn. Elke demonstrant in kaart brengen, vooralsnog volstrekt onschuldige groepen die dreigen iets te bekonkelefoezen scherp in het vizier nemen.
Inbreken, aftappen, oppakken, in de cel ermee!
Deze VVD-er is inmiddels weer minister van Justitie en Veiligheid, nu in het kabinet-Jetten, nadat hij eerder dezelfde post al bekleedde in het kabinet Schoof, waar hij tussendoor ook nog even Buitenlandse Zaken én Asiel en Migratie deed. De man is een soort Zwitsers zakmes: als er ergens burgerrechten in de weg liggen, klapt er vanzelf een tool uit die hij gebruikt om diezelfde grondrechten binnen de kortste keren plat te fileren.
Grondrechten worden structureel aangetast
Alsof de democratie een instelling is die je in je eentje wel es even kan gaan mollen. Deze man heeft duidelijk een extreem-rechtse missie. Grote schoonmaak. Van Weel zei al in 2024 dat hij binnen het demonstratierecht wilde kijken waar grenzen gesteld kunnen worden, expliciet in de context van blokkades door Extinction Rebellion. Luister eens goed naar wat hij zegt, dat hij slechts uitsluitend probeert de boel te normaliseren. Hij is de moderne sloopkogel van de democratie: hij praat niet normaal, hij braakt er aan de lopende band een stroom van burele commando’s uit die het voortbestaan van de vrijheid van meningsuiting volop bedreigen.
Veiligheid is het argument.
Veiligheid, cyber, hybride dreigingen. David heeft een loopbaan die klinkt als zo’n opgefokte Linkedin-presentatie over Veiligheid waar de burger alleen nog in voorkomt als risicofactor. Hij was adviseur van Mark Rutte op buitenlandse zaken en defensie, en werd daarna bij de NAVO assistent-secretaris-generaal voor innovatie, cyberdefensie en hybride dreigingen.
Technocraat
Je voelt het meteen: dit is niet iemand die burgers ziet staan. Dit is iemand die vanuit een rigide systeem en schema’s en scenario’s opereert. Het vocabulaire van de technocraat is altijd hetzelfde.
Opstootje op straat? Verkeerde dynamiek!
Opstandigheid? Dreigingsbeeld.
Activisten? Verstoring.
Demonstratie? Operationele uitdaging.
Eerst ontmenselijken, dan reguleren, dan meer en meer beperken, dan helemaal verbieden en tenslotte doen alsof het jammer is, maar dat dit nu eenmaal moest.
Fascistoïde tactieken
En het irritante is: Van Weel doet dit allemaal zonder de theatrale hysterie van de PVV. Hij schreeuwt niet als Wilders. Hij spuugt geen complotten als Baudet. Hij zet geen tractor op het Malieveld. Nee, hij doet iets veel gevaarlijkers: hij maakt autoritaire reflexen salonfähig voor de steeds grotere groep mensen die zichzelf bij uitstek fatsoenlijk vinden.
Ja, ik ben óók voor demonstreren hoor, máár…
Dat máár is waaraan democratieën sterven.
Van Weel is het ware gezicht van de fascistoïde Nederlander.
Van de stille bestuurlijke uitholling.
Geen fascist met laarzen.
Geen hysterische schreeuwlelijk.
Hij is de onderburgemeester van het land waarin grondrechten niet worden afgeschaft, maar herijkt.
Al dat activisme geeft maar overlast.
En overlast is in bestuurlijk Nederland het magische woord waarmee je uiteindelijk alles mag wegmasseren: lawaai, woede, opstandigheid, ongehoorzaamheid, solidariteit, desnoods de moraal. Weg ermee! Antifascist? Terrorist!
En zie vooral hoe hij het weet te verkopen:niet als censuur, maar als normstelling. Niet als inperking, maar als bescherming van de democratische rechtsstaat.
Dat is de klassieke truc van iedere zg. nette autoritaire bestuurder: de democratie wurgen uit naam van de democratie.
Van Weel zegt feitelijk: wij moeten vrijheid beperken om de vrijheid te redden.
Dat is de politieke equivalent van: ik moet helaas jouw neus breken om de rest van je linkse rotsmoel te beschermen.
David van Weel opereert vanuit de stille machinekamer, hij is de manager van de sluipende politiestaat.
Fascisme komt in NL niet in uniform. Het komt in blauw pak en heet David van Weel.
Reactie plaatsen
Reacties