Liedje van verlangen
Streel mij nog eens
zoals vroeger
kus mij nog eens
zoals vroeger
de lucht was toen
altijd
zo blauw
de zee nooit
asgrauw
je haren van goud
je ogen zo stout
je huid trilde
wanneer ik je tilde
tot hoog
boven mijn hoofd
ben nu te oud
denk dan
alleen aan mij
dat is voldoende
zoals je mij
zoende
Mag ik een vroeger leven?
visioenen van weleer
als jongen proefde ik meisjes
als verse appels
met borstjes als marmotjes
en onderin een egeltje
waar je alleen maar naar mocht kijken
de trilling van een wenkbrauw
gaf al vervoering genoeg
de zachtheid van een wang
tegen de jouwe
bracht je zeven hemelen
je stierf duizend doden
in de armen van een engel
goddelijk geurend
naar iets dat je niet begreep
maar dat je koesterde
als een parel
Ontmoetingen
Soms doen de doden
mijn huis aan
ik nood hen dan binnen
- kan moeilijk zeggen dat er niemand is -
na een gezellig babbeltje
over koetjes en kalfjes
uit het verleden
komen we to the point
het verdriet slaat dan zijn slag
ik begin vreselijk te huilen
en zij weten niet hoe snel
zij moeten wegkomen
nee
daar kunnen de doden
niet zo goed tegen
tegen tranen
dan beginnen alle botjes
geluiden te maken
muziek uit het hiernamaals:
allegro furioso
Levenswater
leven is als water en brood
je hebt het nodig
om iets te worden
een man of een vrouw
of liever nog
een kind blijven
dat lacht en huilt
omdat het bang is
om dood te gaan
want het wil eeuwig leven
in water spartelend
of desnoods
voor maar even
het brood smaken
naar meer en meer