Bij de dood van Paulien Cornelisse
NL media en ontelbare 'bevrienden’ van de overledene deden aan maximale lijkenpikkerij, dat lijkt nu wel zo'n beetje voorbij, mag ik dan nu ook nog even?
Lijd ik aan een vlaag van verstandsverbijstering? Ben ik gewoon gek, of zelfs knettergek? Ik twijfel al een tijdlang enorm of ik dit stuk wel zal schrijven. Jaag ik u hiermee voorgoed weg van deze website of is het, - zoals altijd, een onverwacht lichtvoetig zoektochtje, samen met u, naar daar waar de waarheid zich in duivelsnaam bevindt? ‘k Kan het echt niet laten, als gediplomeerde eeuwige azijnpisser. U kent vast wel de term 'jalousie de metiér'? Ik heb goed nieuws, u mag mij bij voorbaat hiervan beschuldigen! U gaat mij wellicht om dit blog regelrecht haten. Stop dan nu met lezen. U gaat heel boos worden, graag zelfs!
NL Media? De vlees geworden domheid regeert
Nu het stof wat is nedergedaald over de spijtige dood van Paulien Cornelisse, moet mij toch wel iets van het hart. Ik moet bekennen dat ik een regelrechte woede heb opgebouwd als het gaat om de vuige rol van Nederlandse media en hoe die met hun alles overheersende middelmatigheid het oververtegenwoordigde vaderlandse populisme almaar blijven pamperen! Inhoudelijke domheid, gemankeerde kennis, oppervlakkige prietpraat over onbenullige mensen: wat is men er goed in, ook bij de VK! En zeker als het over het jaren '50 theekransje van Nederlandse schrijvers gaat. Die verschrikkelijke stroom lulkoek in Nederlandse boeken over hun kwaaie moeder, lul van een overleden broer, of juist zo ongelooofelijk aardige tante. Natuurlijk onder de volledig ontzielde leiding van ons aller rondparaderende en onanerende Ponny'tje: Palmen !! God verhoede dat ik er ooit deel van uit zou moeten maken, van dat boekenballerige inteeltclubje, no way! Literaire kwaliteit moet je met een lampje zoeken en vindt je in NL vrijwel niet. Elk risico op ware literaire inhoud weten uitgevers te vermijden, daar zullen ze echt hun vingers niet aan branden. Hun stinkende schoorsteentjes moeten roken nietwaar?
De middelmaat regeert!
Hoe nu ook weer die auteur en comedian, de BN-er Paulien Cornelisse zaliger gehyped is! Om te beginnen door die halve zool van een Hoofdredacteur, die uit de dood van die arme Paulien onmiddellijk een VK-slaatje begon te slaan, en zijn zo dierbare Paulien met die drie kolmpjes per week nu ineens als een absolute Heldin karakteriseerde. Als een veenbrand, oftewel lopend vuurtje grepen talloze andere necrofiele VK en andere huilebalken al columnerend om het hardst naar de pen, (of naar het stichtelijke gesproken woord, zoals de onvermijdelijke dominee Cornald Maas bij Eva). Dat alles om maar een kluitje roem mee te snoepen a.d.h.v. het heengaan van deze toch ietwat middelmatige auteur, die nu zo jammerlijk genoeg overgestoken is naar de eeuwige jachtvelden. Op zich natuurlijk een tragische gebeurtenis, zeker,, zeker. Ik schaar hierbij alsnog deze door allen zo heilig verklaarde Paulien toch echt onder de omhooggevallenen, - dankzij diezelfde mediocre media,
Gelaagdheid van taal wordt node gemist
Een mevrouw die men, - zg. spitsvondig, de expert waande in speciaal NL taalgebruik, terwijl het toch hooguit om een constant op dezelfde wijze grappende soort onderwijzeres van krukkig Nederlands ging, met een niveau dat ver onder Amsterdams peil ligt, als het over met name haar humor ging. Ik moet bekennen: ik heb nog nooit over een (1) enkel grapje van de overledene zelfs maar kunnen glimlachen. Zij verklaarde zichzelf nadrukkelijk als niet spiritueel, hetgeen klopt als een bus. Ik trof haar bijna altijd tussen de schuifdeuren. Nederland houdt daarvan, hoe amateuristischer, hoe geliefder. Mensen, die hun kop graag juist boven het maaiveld uitsteken, worden bij voorkeur onthoofd in ons kikkerland, waar immer geldt: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Op mijn beurt markeer ik dit hele gebeuren graag eigenlijk als totale waanzin.
Hier is een typisch stukje tekst in de stijl van Paulien Cornelisse, waarin ze op haar kenmerkende manier verbaasd kijkt naar ons dagelijks taalgebruik:
Het woord ‘eigenlijk’
Mensen gebruiken heel vaak het woord ‘eigenlijk’. ‘Ik moet eigenlijk gaan,’ zeggen ze dan. Wat betekent dat? Het betekent dat je wéét dat je weg moet, maar dat je er tegelijkertijd voor kiest om nog even te blijven zitten. Je splitst jezelf op in een Verstandig Deel en een Gezellig Deel. Het Verstandige Deel staat al met de jas aan bij de voordeur, terwijl het Gezellige Deel nog een glas wijn inschenkt.
Je hoort het ook vaak in de supermarkt. ‘Heeft u eigenlijk ook biologische eieren?’ Waarom dat ‘eigenlijk’? Alsof de klant hiermee wil zeggen: ‘Ik stel deze vraag nu wel, maar in een parallel universum ben ik een heel ander leven aan het leiden waarin eieren mij totaal niets schelen.’
‘Eigenlijk’ is het tapijtje dat we over de harde realiteit heen leggen. Want de harde realiteit is vaak net iets te... tja, echt.
Reactie plaatsen
Reacties