Pelgrim
een pelgrimspad liep langs de zee
totdat de zee zei: ‘k neem jou mee
al kolkend verdween mijn zelf erin
ik moest terug, een nieuw begin
van wat ik zocht? geen spoor, niets meer
een golf, een kreet, een stem, zo teer
zie ik jou voor mij, als een jonge ster
je straalde, al stond je nog zo ver
jij blijft mijn licht en duister levenslot
soms wreekt zich dat, ga 'k weer kapot
je spankracht sterkt mij: 'k leef stug door
die bijna dood van mij, ’t was nergens voor
nu leef ik in mijn zwartste droom
omringd door goden, voel ‘k mij loom
’t weerzien van jou - muziek die galmt
wie is die pelgrim, die daar zo talmt?
Reactie plaatsen
Reacties