Sander Schimmelpenninck, kinderlijke vermogensfluisteraar

Iedereen een jubelton

Sander Schimmelpenninck poseert naast zijn werk als VK columnist graag als een dappere durfkapitalist. Er waait met hem een fris windje door progressief Nederland. Een wind die stinkt naar commercialiserende start-ups, fintech-reclames en fiks gesponsorde podcasts. Sander bedacht de jubelton voor jongeren.

Iedereen een potje

De boodschap van deze Golden Boy is simpel, optimistisch en heerlijk geruststellend: maak je maar geen zorgen meer over ongelijkheid: we bezorgen iedereen gewoon een potje.

Sander is er dol op, potjes! 

Iedereen een jubelton.
Iedereen een pensioenpotje.
Iedereen een kinderpotje.

En vooral: iedereen leren spelen met geld.

Het klinkt bijna paradijselijk. Alleen: bijna.

Kinderen kunnen nu ook de pot op

Neem zijn nieuwste droom: het Trump-account, een kinderbeleggingsrekening. De Amerikaanse staat stort duizend dollar bij de geboorte, private partijen beleggen het geld, en achttien jaar later mag het kind cashen. Een verzorgingsstaat, maar dan uitgevoerd door BlackRock. Sociale zekerheid, maar dan via stijgende aandelenkoersen. Solidariteit, maar wel eerst even rendement maken. 

Beleggersadept Schimmelpenninck verklapt dit idee al columnerend als een fietsend kind zo blij. Kijk eens, mama, zonder handjes! Hoe modern! Hoe slim! Hoe volwassen! Geen herverdeling, maar zelfredzaamheid met behulp van een ETF. Het is de logica van de cryptokapitalist: iedereen kan rijk worden, mits hij zich gedraagt als belegger. Armoede is dan geen structureel probleem meer, maar een gebrek aan financiële opvoeding. Had je maar eerder moeten beginnen met compound interest. Ondertussen blijft één vraag zorgvuldig buiten beeld.

Waar komt al dat geld eigenlijk vandaan?

Niet van vermogen, uiteraard. Dat is heilig. Dat is supersonisch ondernemerschap. Dat is reteslim zijn. Dat heilige vermogen behoort aan ‘de bezittende klasse’, en wel schaamteloos onbeperkt, zonder enig schuldgevoel. Vermogen belasten is ouderwets, iets voor socialisten. Onpraktisch. Kapitaalvlucht dreigt. Het Olichargendom huilebalkt en jeremieert. Het pakt zijn koffers. Vertrekt naar Dubai.

En dus belasten we arbeid.
En belonen we bezit.
En noemen we dat vooruitgang.

Maar terwijl Schimmelpenninck zijn potjes uitvent, waait er elders een andere wind. Het voorzichtige voorstel?

: De grootste vermogens afromen

Tja, bloedserieus, wat een rood idee! Econoom Gabriel Zucman rent zich rot door Europa en zegt iets schandalig eenvoudigs: hef belasting op miljardairs. Twee procent. Wereldwijd 2% over de grootste vermogens, over alles boven de honderd miljoen.

Twee procent!  Wat mij betreft maken we er geen twee van, maar vijftien procent. Niet omdat we jaloers zijn. Maar omdat vermogen geen natuurverschijnsel is. Het wordt bijna altijd bereikt via een ingewikkelde bedrijfsstructuur, vaak nog net niet geheel onrechtmatig. Het is zelden los te zien van fiscale vernuftige 'optimalisatie', monopoliemacht en leunt vaak ook nog eens zwaar op publieke subsidies en investeringen. En wordt tot stand gebracht dankzij a priori gratis maatschappelijke verworvenheden: alles wat door de samenleving ooit duur is betaald, zoals bv. onderwijs, infrastructuur.. Voor niets gaat de zon op, Tel uit die winst.

Kapitalisme is een geloof 

Discussie blijft uit. Want het is veel gezelliger om te praten over allerlei mogelijke 'potjes'. Over 'eigen financiële verantwoordelijkheid'. Over ‘iedereen laten meedoen’. De grote fundamentalistische illusie van ons tijdsgewricht is dat de massa zichzelf ziet als toekomstige rentenier. Dat iedereen denkt: ooit ben ik ook aan de beurt. En dus stemmen we tegen eerlijke herverdeling, tegen vermogensbelasting, tegen alles wat die Dagobert Duck Droom zou kunnen verstoren. Zo eindigen we met een samenleving waarin werken steeds minder loont, bezit steeds meer oplevert, en progressief NL vooral bezig is het kapitalisme als iets zeer vriendelijks uit te leggen. Iedereen een cursus 'beleggen voor beginners.' En niemand die nog durft te zeggen: pluk de rijken. 

Met zo’n columnist als onze Sander knijpt de eigenaar van DPGmedia, de familie van Thillo, met o.a. Christian Thillo, voor 1.6 zelf miljardair, in z’n handen. 

Ga je die VK toch net een ietsie pietsie anders lezen..

En Sander? Die kan de pot op! 


zie ook:

https://www.uitgeverijpartout.nl/blog/2968509_hoe-worden-wij-gehersenspoeld