Huh, wat krijgen we nou zeg!?? U weet toch niet beter dan dat die Weemhoff de een of andere Witte Boze Man van binnenkort 79 is, oorspronkelijk uit Den Haag en dus een volbloed Nederlander? Klopt, maar leest u toch vooral verder.
Ik ga het met u hebben over een theatervoorstelling, in de Melkweg, waarin ik de hoofdrol speelde: een Touareg en dorpsgek Slimane.
Deze theatervoorstelling Verigoud (volledige titel: Verigoud of het orakel van Boghui) was geschreven door de Algerijnse toneelschrijver en theatermaker Yugurtha Saïd Hamour, zelf een Touareg. Ik was dikke maatjes met deze Yugurtha, die trouwens een echte womanizer was: je kon hem vaak aantreffen op een Amsterdams terrasje tegenover een bloedmooie vrouw, terwijl je dan een flardje van zijn gefluisterde texten opving: '.. en zullen we dan een kindje maken? Yugurtha heeft zich helaas, - samen met een zoveelste schoonheid achterop, doodgereden op zijn motor in India.
Verigoud was wellicht de allereerste multiculti productie, er deden wel minsten 10 nationaliteiten aan mee. Subsidie voor dit project werd verleend door Minister Marga Klompé. Die was daarmee haar tijd ver vooruit!
De voorstelling: ging in oktober 1989 in première en werd uitgevoerd door theatergezelschap Rose des Sables. In het totaaltheaterstuk speelde onder andere filmbeelden van de Nederlands/Franse cineast Joris Sluizer een centrale rol, beelden die de interactie aangingen met de acteurs live op het podium.
Het werd een uniek gebeuren. We repeteerden iedere dag veeltalig, het was een feest om te doen, zoveel schilderachtige taferelen te acteren en te monteren. Het was een soort modern sprookje. Ik speelde in oorspronkelijk kostuum het verhaal over Slimane, die met een kalot op en een rinkelend trommeltje in de hand in Europa aangekomen, zijn weg maar moest zoeken in het wilde westen. De voorstelling was een mix van theater en film. Het publiek lag liggend op Perzische tapijten hier en daar lurkend aan waterpijpen de gebeurtenissen te consumeren, dus onder het genot van de nodige hasj dampen. Rondom hallucinaire filmprojecties van Joris op de wanden. Of je zag bijvoorbeeld een filmbeeld van een roltrap waarop ik te zien was, en op het moment dat ik op film bovenaan kwam, stapte ik pardoes door het scherm en ging het verhaal over Slimane live weer verder. Een jonge kip die ik zelf wekenlang getraind had, Thomas, wist als ik hem optilde gouden eieren te laten leggen. Topacteur!
Op een gegeven moment was ik voor deze voorstelling in vol ornaat, gekleed als Touareg, op Schiphol Railway Station aan het filmen. De opdracht was: stap in de trein die klaarstaat, loop er doorheen, en stap dan weer uit. Aldus geschiedde. Camera loopt. ACTIE! Echter toen ik aan de wandel was door die trein, begon deze ineens al te rijden! Er renden een paar mensen van de crew mee met de trein, die natuurlijk niet stopte. Mee dus maar naar het volgende station. Daar stapte ik uit, en ging ik op een bankje zitten wachten totdat er een trein retour aan de andere kant zou komen. Terwijl ik daar zo autochtoon als wat zat, besloot ik om de tijd te doden door een beetje op z'n Touaregs' te trommelen en te hummen. Allengs kreeg ik langzaam maar zeker een zeer unheimisch gevoel. Ik werd door mijn landgenoten namelijk aangezien als een asielzoeker! Ik zag mensen aan de lopende band uit hun ooghoeken naar mij kijken, en denken: ..ja hoor, daar heb je er weer zo eentje die uit z'n neus zit te vreten..Aversie, ja regelrechte haat werd mijn deel, zoveel werd mij wel heel duidelijk.
Ik ben dit gevoel nooit vergeten.
Later bijeen op een nazit met alle spelers heb ik het verhaal nog eens opgedist. We hebben er gezamenlijk heel hartelijk om moeten lachen.
Ps Ik hoop voor Yugurtha dat er voldoende Vestaalse maagden in de hemel aanwezig zijn om hem te 'prikkelen'..?