Het NOS Journaal is allang geen publieke nieuwsvoorziening meer, maar net als zovele andere tv programma's van de publieke omroep, een dagelijkse rituele dans voor zelfbehoud. Angst regeert. Angst voor opheffing, voor boze (blonde) Kamerleden, voor het verlies van kijkcijfers, en ja, voor ieders hypotheek..
Dat voel je in elke uitzending: de hete adem van boze burgers, boeren en buitenlui. Altijd eigen volk eerst. Weer een zoveelste opstootje bij een asielzoekerslocatie, jippie. Nooit zie je het gevluchte gezin dat daarbinnen doodsbang luistert naar het hondse Hollandse gebrul en geschreeuw en het angstaanjagende geluid van brekend glas. En veel moord en doodslag. Drugslaboratoria. Verkrachtingen door internetpedo's.
Niets mag ooit schuren, niemand mag te veel doorvragen. Complexiteit wordt vermeden, conflict afgevlakt. De wereld wordt herleid tot hapklare brokken, opgediend met een zo vriendelijk mogelijke presentatie en intonatie, alsof wij collectief in een Open Inrichting zitten, als mensen met een verstandelijke beperking.
Het perspectief is absurdistisch regionaal, zo provinciaals heb je het nog nooit gegeten. Nederland wordt consequent voorgesteld als een uiterst eentonige verzameling hoogst eenvormige buitengebieden. Zoals vanouds veel aandacht voor boeren, tuinders, landbouwers en vissers, niet vanwege hun economische gewicht, maar omdat ze symbool staan voor het veilige, herkenbare ‘echte Boer-zoekt-vrouw-Nederland’. Stedelijke realiteit? Brrrrrr. Nauwelijks. Amsterdam bestaat hooguit als een radicaal links bolwerk of als decor van culturele ontsporing.
Klimaatverandering komt een heel enkele keer langs als verplicht nummer, nooit volgt er een systeemvraag, nooit een machtsvraag. Geen duidelijke daders, niet op zoek naar verhullende structuren, geen echte urgentie. Het mag vooral geen pijn doen. De duim in de mond van de kijker dient te worden gerespecteerd.
Het Journaal bedrijft intussen tv-hoererij met eindeloze hoeveelheden onnozele straatinterviewtjes met de doelgroep, het gewone volk, dat immers helemaal niets te zeggen heeft, laat staan ergens op wordt vastgepind. Nederland op z'n smalst. Kritiekloos doorgeefluik, nul journalistieke spanning. Macht wordt niet ondervraagd, maar gefaciliteerd. ('n Enkele correspondent weet wel te ontsnappen aan de algehele malaise).
Maar internationale nieuwsitems verschijnen vaak pas halverwege, en wel zo beperkt en ultra kort mogelijk. Alsof de echte wereld vooral lastig is voor het kinderlijke format. Oorlogen, geopolitiek, systeemcrises: liever niet te veel, straks raakt de gemiddelde popie-jopie-kijker nog lelijk van slag.
En dan, als sluitstuk, vaak zo'n infantiliserend human interest item, voor met name jongeren, (die natuurlijk never ever kijken) een popmuziekje, of een feelgood verhaaltje. Al die kostbare zendtijd, zo zorgvuldig vermorst!
Zo, dat was Het Weer. Welterusten.
Het niveau? Zwaar beneden Amsterdams peil, d.w.z. : beneden elk professioneel journalistiek niveau. Foei!
Het NOS Journaal informeert ons niet, het sust ons in slaap.
Wat een nachtmerrie.
ATTENTIE: EEN WONDER IS GESCHIED! ROB JETTEN CUM SUIS STEEKT DE NPO EEN HART ONDER DE RIEM EN SCHRAPT DE VOORGENOMEN EXTRA BEZUINIGING A 50 MILJOEN. IK GA ERVAN UIT DAT IK, TROUWE FAN VAN HET JOURNAAL, BINNENKORT WEER VERRAST WORDT DOOR ZINDERENDE AFLEVERINGEN ZOALS DIE MOETEN ZIJN: PROFESSIONEEL. ALLE MEDEWERKERS WEER BIJ HET VOLLE VERSTAND ER TEGENAAN. IK ZIE ER NAAR UIT. GOOD LUCK!
PS De structurele bezuiniging a 106.7 miljoen vanaf 2027 blijft staan.
Reactie plaatsen
Reacties