HPdeTijd gooit met donkerbruine modder naar de universiteiten.

Gepubliceerd op 12 februari 2026 om 07:30

Quote uit artikel HPdeTijd, een snertblaadje dat zich heel, heel diep zou moeten schamen voor dit gewauwel..

Hoe is het gesteld met de academische vrijheid? Volgens sommige wetenschappers zijn tegendraadse meningen en onderzoeken nauwelijks welkom op onze universiteiten. Schurende debatten worden onmogelijk gemaakt en controversiële onderwerpen gemeden, mede onder druk van politiek activisme. 

Op 07/02 | 2026 werd aan deze thematiek uitgebreid aandacht besteed in de HPdeTijd, door Marieke Sjerps

De krankzinnige lengte van haar artikel is recht evenredig met de volstrekte inhoudsloosheid ervan, anders gezegd, het artikel rammelt als een gek. Een grote klaagzang met als ondertoon: zichzelf noemende 'uiterst conservatieve', oftewel extreem rechtse wetenschappers komen niet of te weinig aan bod. Dank u de koekoek!

Umkehrung aller Werte

Bovenstaande quote lijkt een aantrekkelijk onderwerp, maar het ellenlange artikel is niets anders dan een ingenieuze verkapte aanval op het juist zo kritische functioneren van universiteiten, nb in een tijd dat het krioelt van neofascistisch gedachtegoed, ook onder zg. ‘wetenschappers’. Het is dan ook precies andersom!                

De universiteit wordt overspoeld met extreem rechts gedachtegoed en ik ben er trots op dat met name studenten, maar ook tal van wetenschappers zich moedig verzetten, maximaal gebruik makend van hun tegenkracht: antifascisme, koste wat kost. Mevrouw Sjerps haalt godbetert good old prof. Cleveringa aan als kroongetuige om haar mispunt kracht bij te zetten. Cleveringa! de held die het al vroeg tijdens WO II opnam voor zijn joodse landgenoten. Nu, niet al te beste Marieke Sjerps, deze prof draait zich alsnog woedend om in zijn graf, dankzij jouw idiote misbruik van zijn goede naam in dit verband. Je mot toch maar durven, meid!

Voor de duidelijkheid eerst de issue van haar artikel even kort samengevat:

Quote uit het artikel:

Mocht die indruk wellicht ontstaan, de oorlog in Gaza is lang niet het enige onderwerp waarbij debatten worden gefrustreerd, wat ook blijkt uit de hierboven genoemde gecancelde debaters op de UvA. Veel thema’s – vooral politiek-ideologische – worden zo langzamerhand behandeld vanuit één dominante denkwijze op de universiteiten. Vanuit dat leidende kader of veilig verklaarde standpunt worden alle discussies en onderzoeken georganiseerd. Andere invalshoeken en conclusies zijn lastig, verstorend, of zelfs een bedreiging voor de status quo. Taboes op inhoud gaan dan ook veel verder dan individuele optredens en colleges. Ze gelden net zo goed ook voor ‘afwijkend’ wetenschappelijk onderzoek en onwelgevallige onderzoeksresultaten. 

Hierna volgen hele rissen voorbeelden waaruit zou moeten blijken dat er sprake is van ‘zelfcensuur’ dankzij ‘extreem links’ op universiteiten. Haar artikel krioelt van de vergoelijking van tal van perfide extreem rechtse ontwikkelingen en slecht onderbouwde meningen, die onder het vieze mombakkes van de ‘vrije meningsuiting’ en ‘de academische vrijheid’ momenteel voluit aan onze universiteiten uitgeschreeuwd dreigen te gaan worden. Hoe dan ook, ik ben apetrots op de uiterst kritische vigerende houding van studenten en academici, die dreigen te bezwijken onder een vloed aan rabiaat en cryptofascistisch of regelrecht neonazistisch gedachtegoed van tal van ‘wetenschappers’ die zich nu, - zg. 'conservatief’ zo agressief en driftig roeren.

Een van de meest zwaarwegende issues in het artikel is overduidelijk het Palestijnse conflict

Quote 1: De Vlaamse filosoof Maarten Boudry publiceert de laatste jaren onder meer over de oorlog tussen Israël en Hamas. Of dat vrijheid van meningsuiting is of academische vrijheid, kun je over discussiëren, maar feit is dat zijn werkgever Universiteit Gent en verscheidene collega’s hem dat niet in dank afnemen. Boudry: 'Een universiteit heeft bepaalde lijnen die je niet mag overschrijden. Je mag de Holocaust niet ontkennen, niet beweren dat de aarde plat is, en niet dat er geen evolutie plaatsvindt. Op mijn universiteit mag je ook niet ontkennen dat er sprake is van genocide in Gaza.' Hij doelt op een brief die vier professoren afgelopen zomer naar de rector stuurden, met de vraag op te treden tegen Boudry’s ‘zionistisch getinte meningen’.

Quote 2 : Maarten Boudry licht toe: “'k ben kritisch over Netanyahu, maar ik heb wel begrip voor de lastige positie waarin Israël zich bevindt, en ik heb nog steeds geen bewijs gevonden dat het land zich schuldig maakt aan volkerenmoord. Onze huidige rector, die uitgesproken links is, heeft laten weten dat een onderzoeker die de genocide ontkent een rode lijn overgaat. Ik ken meerdere academici die mijn mening huldigen, maar ze zijn bang om ervoor uit te komen. Dat is het zorgwekkendst. Academici mogen van alles onderzoeken, ze hebben het recht om alles te zeggen, maar in de praktijk is de intimidatie zo groot dat veel academici niet meer voor hun oprechte standpunt durven uitkomen.'

Internationaal recht als ankerpunt

Welnu, het gaat mij hier om intellectuele eerlijkheid en respect voor ware wetenschap en dat je dus niet, - zoals Maarten doet, volslagen onzin meent te kunnen blijven zeggen. In dit geval dien je te rade gaan bij het internationaal recht, als het ankerpunt voor waarachtige, betrouwbare wetenschap. Dat betekent in bovenstaand geval van daaruit de enig juiste wetenschappelijke analyse maken omtrent het woord ‘volk’. Volgens het volkenrecht is het volk de gehele bevolking van een bepaald territorium, inclusief minderheden. Volgens dat volkenrecht bestaat dus ook het land Israel bij de gratie van het Israëlische volk, bestaande uit Israëlische burgers, allen met dezelfde rechten. Dat geldt dus tevens voor alle mogelijke minderheden, zoals de Palestijnen, of bv Druzen. Punt. Dit is mijn oordeel. en daar zul  je het mee moeten doen, Maarten

Bron: John Quigley analyseert in ‘The Legality of a Jewish State’ uitvoerig de juridische problemen rond de totstandkoming van Israël.

Zionisme

Zionisme kenmerkt zich door het consequent en rücksichtlos hanteren van een illegitiem frame. Zo wordt vervolgens door vrijwel het hele Westen ad absurdum de gehele gang van zaken in Israel door een zwaar gekleurde bril gezien. Als zou dit, - overigens neokoloniale project, sinds de verklaring van Barfourt in 1917 en later met de stichting van de staat Israël in 1948 sommige Israëliërs bepaalde volkenrechtelijke voorkeursrechten hebben bezorgd t.o.v. minderheden, met name de 21% Palestijnen (overigens allen in bezit van een Israelisch paspoort). Quod non. Excellente wetenschappers die zich hiermee bezig hebben gehouden hebben meer dan voldoende bewijs verzameld: zionisme vormt helaas bij uitstek de Israëlische variant van bovenbeschreven foutieve framing, en dient als een vorm van fascisme gedefinieerd dient te worden, gezien de talloze (gewelddadige) overtredingen door de Israëlische regering van het internationaal recht in dezen.

Het is m.a.w. allang door deskundige wetenschappers aangetoond: zionisme leidt tot fascisme!

De Taskforce Antisemitismebestrijding stelt in haar rapport ‘Gevangen in vrijheden’ dat antizionisme een antisemitisch karakter krijgt, wanneer het gepaard gaat met ontkenning van het recht op zelfbeschikking voor Joden. Zo’n specifiek recht bestaat er in het volkenrecht dus helemaal niet! Niet voor Joden noch voor Palestijnen of welke anderen dan ook. Niemand heeft een voorkeurspositie o.i.d. Wanneer in het rapport wordt gesteld dat ontkenning van een specifiek Joods territoriaal zelfbeschikkingsrecht antisemitisch is, wordt daarmee impliciet een juridisch niet valide interpretatie gepresenteerd die door het internationaal recht in het geheel niet wordt gedragen. Dit zionistische gestoelde standpunt verspreidt vervolgens dit zeer hardnekkige valse frame dat door met name Israël-supporters wordt gebruikt om de onteigening van de Palestijnen en Zionistische claims op de bezette gebieden te legitimeren. De taskforce doet hiermee precies wat zij beweert te bestrijden: zij vergiftigt het toch al zo toxische debat. Door legitieme jurisprudentie te framen als antisemitisme maakt zij rationele vaststelling over wie juridisch gezien een Israëliër is onmogelijk.

Netanyahu oorlogsmisdadiger

In dit verband wijs ik ook naar het massieve juridische bewijs zoals dat sinds jaar en dag door rechtbanken als het Int. Strafhof en internationale instellingen als ook de VN en ook Amnesty overlegd is t.a.v. Netanyahu, die echt niet zomaar van genocide is beschuldigd. Netanyahu werd aangeklaagd vanwege de ergste oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Er is een internationaal arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd. Dat dhr. Boudry het voorstelt alsof je hier nog een ‘conservatief’ ( lees: extreem rechts) standpunt in zou moeten kunnen nemen, is dan ook tegen alle wetenschappelijke redelijkheid en juridische bewijsvoering in een idiote wens, iets om klip en klaar volstrekt te negeren. Daarmee is de kous af en het debat gesloten. Er is de moed van iemand als Cleveringa nodig om dit,  juist dit! zo strikt te stellen, gezien de uiterst ernstige dreiging die er van Netanyahu en de zijnen/ de huidige regering van Israël nog dagelijks uitgaat. 

Diepteresearch leidt tot nog veel meer kritiek op sofist Maarten Boudry

Kritische wetenschappers beschuldigen hem van het verspreiden van historische onjuistheden (bijv. in Holocaust-discussies). Zijn felle kritiek op de islam en polarisatie binnen universiteiten stuit op de nodige weerstand. De belangrijkste punten van kritiek (niets van dit alles in het artikel van Sjerps):

  • Historische argumentatie: Boudry kreeg kritiek op zijn argumentatie en historische nauwkeurigheid, waarbij sommige wetenschappers zijn stellingen over de geschiedenis als problematisch beschouwen.
  • Standpunten over de islam en religie: hij is fel bekritiseerd om zijn scherpe, soms als regelrecht racistisch genoteerde  kritiek op de islam.
  • Conflict in Gaza: Zijn standpunten over het Israëlisch-Palestijns conflict hebben geleid tot een fundamentele discussie over zijn objectiviteit.
  • Academische polarisatie: Boudry hekelt de "verstikkende" ideologische sfeer aan universiteiten, wat hem kritiek oplevert van academici die vinden dat hij de academische vrijheid geheel en al verkeerd interpreteert.
  • Extreem rechtse adressering

Ik zie mij genoodzaakt om mijn reactie die toch al ongewoon lang uitvalt! te beperken, al constaterend dat de vloed aan verdere issues in het artikel bij nader inzien de complete extreem rechtse agenda betreffen: o.a. migratie en racisme als zg. geprivilegieerd onderwerp van mensen van kleur, corona en de effectiviteit van inentingen, vraagtekens bij lhbtiq+ problematiek van jonge mensen, - in het verkeerde lichaam geboren: waarom die nog steeds zo hoognodig alleen in NL behandeld zouden moeten worden, 'andere' opvattingen over stikstof komen niet aan bod, klimaatverandering zonder valide tegenbewijzen ter discussie stellen, kritiek op het subsidiebeleid van de NWO en KNAW, als zou het er oneerlijk aan toegaan bij de toewijzing van gelden voor onderzoeksprojecten, e.e.a. zonder enig begin van een bewijs voor die stelling. 

Hier nog een laatste  issue:

Het artikel spreekt ook over de onmogelijk gemaakte optredens: die van defensieminister Ruben Brekelmans, Navo-topman Rob Bauer en Hans van den Berg (directie Tata Steel). Ook Shell-ceo Marjan van Loon en de Canadese psycholoog Jordan Peterson konden niet ongestoord een debat met studenten voeren. 

Brekelmans en Bauer zijn typisch eenzijdige oorlogshitsers die zich slechts op de universiteit komen manifesteren met een hele grote zak met geld om de wetenschappers en de universiteit te militariseren voor de in hun ogen goede zaak van volk en vaderland. Lees dit maar eens en huiver: 

https://www.folia.nl/nl/opinie/171397/defensie-in-de-wetenschap-valt-niet-te-verdedigen

Ik kan mij goed voorstellen dat kritische studenten niet op die obligate wijze van ronselen zitten te wachten. De directeur van Tatasteel en Shell - ceo Marja van Loon komen ook uitsluitend naar de universiteit om hun propagandistische verhaaltjes te implementeren, dan wel om hun zeer vuile handen schoon te wassen, terwijl zij als nuttige idioten slechts opperhoofd zijn van de twee meest vervuilende grootbedrijven van NL, die steeds weer blijken schijt te hebben aan de rechtsstaat, met name als het gaat om de mede door hen veroorzaakte klimaatverandering/-schade. Bij Shell zijn alle klimaat-wetenschappers inmiddels de laan uit gestuurd. Tatasteel legt zich nergens op vast, terwijl zij wel 2 miljard ontvangen voor de verduurzaming van het bedrijf. De vervuiler betaalt weet u nog?..

'Ik moet de berekeningen nog zien die bewijzen dat dit echt wat oplevert voor het klimaat," zegt een van de experts, de Tilburgse hoogleraar Herman Vollebergh. "Ik vind dat er niet overtuigend is aangetoond dat deze deal tot voldoende CO2-vermindering gaat leiden. Het is in ieder geval geen garantie.'

Wat zou je van dat soort mensen in vredesnaam nog moeten opsteken? Hulde voor studenten die zich hier niet voor willen laten lenen, voor welke windowdressing dan ook.

De kritiek op psycholoog Jordan Peterson tenslotte richt zich vooral op zijn anti-progressieve standpunten, antifeministische uitspraken en stellingnames tegen genderidentiteitswetgeving. Critici beschuldigen hem van het verspreiden van klimaatdesinformatie, het polariseren via sociale media en het aanspreken van jonge mannen met ideeën die geassocieerd worden met alt-right. In al deze bovenstaande gevallen hebben deze figuren helemaal niets met ware wetenschap van doen. Het artikel van Sjerps zwijgt over hun niet geringe schaduwkanten als het graf.

Ervaringen uit het verleden ivm academische vrijheid

En zo gaat dat maar door, oeverloos en ongefundeerd. Over academische vrijheid gesproken: wat te zeggen van bijv .het academische rattennest aan de Leidse universiteit destijds in 2020 o.l.v. prof. Cliteur cum suis, die weigerde afstand te nemen van zijn tovenaarsleerling de racist en antisemiet Thierry Baudet. Het extreemrechtse gezwets van Baudet kwam echt niet zomaar uit de lucht vallen. Bij de rechtenfaculteit waaraan hij is gepromoveerd bestond brede acceptatie voor dit soort gedachtegoed. Het is geen toeval dat hij juist daar is gepromoveerd. Dat had waarschijnlijk bij geen andere faculteit gekund. In de rest van de wetenschappelijke wereld werd zijn proefschrift als volkomen onwetenschappelijk gezien. Later bleek dan ook dat de promotie van dr. T. Baudet een totale schijnvertoning is geweest. Paranimf Brinkhorst bood tenminste nog zijn excuses aan voor de gehele gang van zaken. Dit was hele slechte poppenkast en had nooit zo mogen gebeuren! Dat Baudet toch heeft kunnen promoveren aan de Universiteit Leiden heeft hij voornamelijk te danken aan het feit dat zijn proefschrift paste bij het gedachtegoed van zijn promotor Paul Cliteur. Cliteur had er net, -  als zijn gifkikkerige collega Afshin Ellian, een handje van te waarschuwen voor de excessen van de islamitische religie als gevaar voor onze democratische rechtsstaat. Ze kwamen met zogeheten 'wetenschappelijke' analyses die overduidelijk vreemdelingenhaat omvatten, waardoor ze extreemrechts direct naar de mond praatten. Cliteur stond ik weet niet hoe vaak als ‘wetenschapper’ uit de nek te kletsen bij nb een programma als Buitenhof, weet u nog? 

Voor de liefhebber hierbij een artikel dat ik destijds schreef samen met advocaat Henri Sarolea in het Nederlands Juristen Blad omtrent het gevaar van Baudet voor de staatsveiligheid (mbt zijn aanwezigheid in de Commissie Stiekem).

https://www.inview.nl/document/id689850a4512a45da8c505c3b8c39247e/nederlands-juristenblad-staatsveiligheid-dwingt-tweede-kamer-tot-aanpassing-reglement-van-orde?ctx=WKNL_CSL_85&tab=tekst

Ik wil dit blog eindigen met een paar opmerkingen over het bestaan van wel degelijk volstrekt foute academici en dan met name over het boek ‘De Welwillenden’, een omvangrijke roman van Jonathan Littell. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van academicus Max Aue, een voormalige SS-officier, die terugblikt op zijn rol tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Het boek is een gedetailleerde, hoogst verontrustende beschrijving van de bureaucratie en de persoonlijke ontwikkeling van een academisch geschoolde man, die betrokken raakt bij de allergrootste wreedheden van de nazi's.

De auteur wordt alom geprezen om zijn diepgang en de manier waarop hij de complexiteit van het kwaad verkent, vaak vergeleken met klassieke werken als Oorlog en Vrede. Het boek behandelt thema's als de aard van het kwaad, de banaliteit van het kwaad, de rol van de mens in totalitaire systemen, en de psychologie achter de Holocaust. 

Concreet: hoe een groep Duitse academici, onder wie Aue, ergens achterin Rusland (Kaukasus) dag in dag uit vergaderen over wie nu wel/niet een echte Jood is, terwijl op de achtergrond de schoten te horen zijn van het mitrailleurvuur van een peloton SS-ers die aan de lopende band dag in dag uit Joden afknallen en deze met duizenden tegelijk in massagraven dumpen.

Conclusie

De  academische gemeenschap behoort pal te staan waarvoor zij staat: objectieve feiten en ethische integriteit, zonder politieke inmenging.

Leer mij wat fascisme is, ik ruik hen reeds op 1 km afstand... 

 

Bronnen: WUR, Reddit, WNL.tv, Vrije universiteit Brussel,

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.