De voornaamste issue van onze eeuw is de strijd tussen de democratie en de oligarchie. Laten we maar meteen de belangrijkste bij de neus nemen. Elon Musk.
De absurd autoritaire leider in Musk is geen latere mutatie. Elon Musk groeide nl. op in Zuid-Afrika, in de nadagen van de apartheid. Hij zat er al vroeg in. In het geloof dat sommige mensen boven anderen staan. Dat bezit gelijk geeft. Dat macht zichzelf legitimeert. Dat de wereld een systeem is dat je kunt optimaliseren, zolang je de juiste (destijds zwarte) mensen uitsluit. Een samenleving waarin rassenongelijkheid institutioneel was, a.d.h.v. een puur racistische infrastructuur. Waar witte macht erfelijk bleek, hiërarchie van witte mannen vanzelfsprekend was en (destijds zwarte) democratie een continue dreiging vormde.
Ziedaar zijn fascinatie voor sterke (witte!) mannen die doen wat nodig is en niet zeuren over democratische procedures. Ziedaar zijn obsessie met witte bevolkingsgroei (hij heeft zelf maar liefst negen kinderen) en voortplanting door de ‘juiste’ (witte!) mensen. Zie verder zijn afkeer van vakbonden, collectieve rechten of sociale correcties van het in zijn ogen zo ideale roofkapitalistische systeem.
Extreemrechts herkent hem meteen. Niet alleen omdat hij hun slogans schreeuwt, maar omdat hij hun wereldbeeld ook echt deelt: hiërarchie is natuurlijk, gelijkheid is inefficiënt, democratie is slechts hinderlijk. Musk steunt openlijk radicaal-rechtse bewegingen waar hij maar kan met extra opvallend bereik op zijn eigen X (voormalig Twitter), met aldus structureel algoritmisch voordeel, terwijl hij ook zelf constant aan framing doet op X van o.a. democraten, extreem linkse journalisten, aanhangers van woke, progressieven, joden. Alles moet gezegd kunnen worden. Zijn fascistoïde neonazi retoriek heet ‘vrijheid van meningsuiting’. Echter, kritische journalistiek heet ‘propaganda’. Kritische tegenspraak heet ‘censuur’. Musk laat X regelmatig ‘ontploffen’.
Ontploffen, daar is Elon goed in.
Als tech halfgod is Elon het levende bewijs dat hij als oligarch zich de allerhoogste waant. Hij presenteert zichzelf als ‘innovatief’. Musk lanceert en explodeert met regelmaat zijn ideologie, die denkt dat alles te repareren valt, zolang je maar opnieuw begint. Satellieten. Die vallen bij zijn bedrijf SpaceX bij bosjes uit de hemel. Raketten. Al te regelmatig ontploft. Elektrische auto’s van het merk Tesla? Rammel de rammel. Groots aangekondigd: Tesla zou zichzelf rijden. Doet het niet. Hyperloop verdween. The Boring Company graaft speelgoedtunnels voor rijke steden. Neuralink experimenteert met levende wezens en noemt ‘ethiek’ een rem op het project. Zijn chatbot Grok produceert kinderporno. Hij hielp Donald Trump terug aan de macht en hield verschrikkelijk huis op tal van federale ministeries.
Ja, en wat nu?
Mars koloniseren was het hoofddoel. Nu toch maar eerst: de maan volbouwen. De toekomst schuift steeds op, terwijl het heden structureel wordt mishandeld.
Musk, de visionaire pudding: eeuwig wiebelend op z’n gympies, vormloos, alleen overtuigd van zichzelf. Wie rijk is, - en dat is ie, heeft altijd gelijk.
Musk bood $1 miljoen per dag aan in de VS (petitie-actie voor Trump), en gaf (politieke/ideologische) steun aan de AfD in Duitsland.
Zijn AI bedrijf gaat binnenkort worden opgeslokt door zijn stokpaardje SpaceX. Mocht hij failliet gaan dan volgt er ongetwijfeld een bail-out, USA kan niet zonder die krakkemikkige spullen van Elon. Oei. Dan moeten wij, - de kleine lulletjes, ervoor opdraaien, dat er geen reet klopt van al die plannetjes. Want zonder zijn satellieten en raketten kan de wereld inmiddels niet. Kunnen we voortaan niet beter spreken over ‘Artificial Stupidity’, oftewel ‘Kunstmatige Domheid’?
Reactie plaatsen
Reacties