Het zwart van de nacht en de stad die sliep
jij die daar met de witheid van een engel liep
piketpaaltjes konden niet verhinderen dat ik je betrapte
lantarens die flakkerend mij hielpen voordat je ontsnapte
aan de zee, die jouw geest zo intiem deed zwerven
door je al te volle leven en je al te lege sterven
