Broer

Broer

nu jij daar eindelijk ligt, uitgeteld

afgepeld, jouw veelkantige leven

en je jouw onrustige geest nog even

onder ons rond laat zweven

sta ik met mijn mond vol tanden

heb ik geen woorden meer voorhanden

blijf ik verbijsterd naar jou staren

hoe kan ik mijn verdriet verklaren?

jij die al vroeg mijn Held was, broer!

mij nu te uiten, wat een toer

ach, wat leefde jij mij niet al voor:

als nozem scheurde je er vandoor

met een tijger op je tank van je opgevoerde brommer

onze ouders achterlatend in hun kommer

trok jij al vroeg de wijde wereld in:

dat was voor mij het begin

opstandigheid en revolte was het devies!

jouw vriendenclub, van pubers, zo onkies

was juist mijn veilige haven

dag in dag uit wilde ik mij daaraan laven

het wilde leven geheel omarmen

meiden waren er, om je aan te warmen

en zo trok jij de kar vooruit, wilde niet leren

je gaf er de voorkeur aan om hem te peren

om volstrekt jouw eigen weg te gaan

je gaf mij de juiste richting aan

je leven heb je geleid als een ontdekking

van opstaan, vallen en weer voort

de liefde bracht jou waar die hoort

in verre krochten en in diepe dalen

op ijlhoge bergen en in pikdonkere zalen

van vol geluk en taaie tegenslagen

en zo beleefde jij jouw ontelbare sagen

diep van binnen bleef jij altijd die bengel

in je latere leven als dat van een engel

de beste in het zorgen voor je geliefden

zelfs voor degenen die jou het meeste griefden

wist je te blijven wie je was: een wijze man

die nooit versaagde in het houden van

van vroeger: dieren!, die jij destijds likte, streelde

en later alle mensen met wie jij je leven deelde

je passeerde tenslotte de ouderdom, verloor je geheugen

wij huilen nu om jouw verlies, de dood is in jouw geval een leugen

jij blijft in onze bedroefde harten voortbestaan

voor eeuwig blijf jij bij ons, ook al laten wij een traan

Rutger W. Weemhoff

Ter herinnering aan mijn broer Johan Cornelis Rutger Weemhoff, bij leven fotograaf

(overleden op 24 Aug. 2025)